deffunc H1( set ) -> set = F2((F1() . $1));
consider F being T-Sequence such that
A0:
( dom F = dom F1() & ( for a being ordinal number st a in dom F1() holds
F . a = H1(a) ) )
from ORDINAL2:sch 2();
per cases
( dom F in omega or omega c= dom F )
by ORDINAL6:4;
suppose A1:
omega c= dom F
;
F1() is finite set f =
F | omega;
A2:
dom (F | omega) = omega
by A1, RELAT_1:62;
A3:
len- (F | omega) = dom (F | omega)
by TT0;
B1:
0 in omega
by ORDINAL1:def 11;
A4:
(F | omega) . 0 =
F . 0
by B1, A2, FUNCT_1:47
.=
H1(
0 )
by A0, B1, A1
;
defpred S9[
Nat]
means (F | omega) . $1 is
finite ;
J0:
S9[
0 ]
by C1, A4;
J1:
for
n being
natural number st
S9[
n] holds
S9[
n + 1]
JJ:
for
n being
natural number holds
S9[
n]
from NAT_1:sch 2(J0, J1);
for
a being
ordinal number st
a in dom (F | omega) &
succ a in dom (F | omega) holds
(F | omega) . (succ a) c< (F | omega) . a
proof
let a be
ordinal number ;
( a in dom (F | omega) & succ a in dom (F | omega) implies (F | omega) . (succ a) c< (F | omega) . a )
assume Z0:
(
a in dom (F | omega) &
succ a in dom (F | omega) )
;
(F | omega) . (succ a) c< (F | omega) . a
then reconsider n =
a as
Nat by A2;
B4:
(
S9[
n] &
(F | omega) . a = F . a &
(F | omega) . (succ a) = F . (succ a) )
by Z0, JJ, FUNCT_1:47;
(
F . a = H1(
a) &
F . (succ a) = H1(
succ a) )
by A0, Z0, A1, A2;
hence
(F | omega) . (succ a) c< (F | omega) . a
by C2, A0, B4, Z0, A1, A2;
verum
end; then
F | omega is
descending
by A3, DSC2, A1, RELAT_1:62;
then
F | omega is
finite
by C1, A4, TD1;
hence
F1() is
finite
by A2;
verum end; end;