let A, B, C be Ordinal; ( A c= B implies exp A,C c= exp B,C )
defpred S1[ Ordinal] means exp A,$1 c= exp B,$1;
assume A1:
A c= B
; exp A,C c= exp B,C
A2:
for C being Ordinal st S1[C] holds
S1[ succ C]
A4:
for C being Ordinal st C <> {} & C is limit_ordinal & ( for D being Ordinal st D in C holds
S1[D] ) holds
S1[C]
proof
deffunc H1(
Ordinal)
-> set =
exp A,$1;
let C be
Ordinal;
( C <> {} & C is limit_ordinal & ( for D being Ordinal st D in C holds
S1[D] ) implies S1[C] )
assume that A5:
C <> {}
and A6:
C is
limit_ordinal
and A7:
for
D being
Ordinal st
D in C holds
exp A,
D c= exp B,
D
;
S1[C]
consider f1 being
Ordinal-Sequence such that A8:
(
dom f1 = C & ( for
D being
Ordinal st
D in C holds
f1 . D = H1(
D) ) )
from ORDINAL2:sch 3();
deffunc H2(
Ordinal)
-> set =
exp B,$1;
consider f2 being
Ordinal-Sequence such that A9:
(
dom f2 = C & ( for
D being
Ordinal st
D in C holds
f2 . D = H2(
D) ) )
from ORDINAL2:sch 3();
A13:
exp A,
C is_limes_of f1
by A5, A6, A8, Th21;
exp B,
C is_limes_of f2
by A5, A6, A9, Th21;
hence
S1[
C]
by A8, A9, A13, A10, Th6;
verum
end;
exp A,{} = 1
by ORDINAL2:60;
then A14:
S1[ {} ]
by ORDINAL2:60;
for C being Ordinal holds S1[C]
from ORDINAL2:sch 1(A14, A2, A4);
hence
exp A,C c= exp B,C
; verum